İki Nokta Yan Yana

İstanbul-Üsküdar (2018)

Nokta olmaktan çıktı kırılma

Demek çok sayıda kırık var

Önemli yerlerin altını çiziyor

Diye hüsn-ü zan yapmak isterim

Kesik kesik olsa da her yerim

Son nokta dediğin şey

Uzun bir çizgidir aslında

Duydun mu, ritmini kaybeden sesi?

Ve burada başlar işte

Kalbin kalbe yenilgisi

Şiirim hep sınavım oldu, sanatım değil

Hayatımın özeti işte bu satır

Bilemediğim satırları hep boş bıraktım

İşaretlediklerimin ise hevesi kuşatır.

Takıldım kaldım bi soruda

Karalıyıp duruyorum kağıdımı

Ne zaman sormak istesem

Ne kadar zamanım kaldı diye

Elimi kaldırıyorum ama

Dilim başlıyor sürçmeye

Kuralları ezbere bilmekse

Yetmiyor bu sınavı geçmeye

Anlamıyor bunu bazıları

İz bırakır kalplerde

Özür dilerim silgisi

Ve ne kadar silersen onunla

O kadar yaklaşır yırtılmaya

Bense yeni bir kağıt isteyip

Duruyorum Rabbimden

Çünkü istemezsem bu dünyada

Korkarım ahiretteki hâlimden

Biliyorum hazır değilsin

Yanmaya, kül olmaya

Ama hiç değilse

Bir yaş olsun dökülsün

Niyet et kurtulmaya

İki nokta yan yana

Üst üste koymak güçmüş

Ne tek olup tamamlanmış cümlem

Ne de üç olup belirsizliğe uçmuş..